Uchwycona przez teleskop Hubble’a galaktyka NGC 1277 – galaktyka reliktowa, której gwiazdy powstały ponad 10 miliardów lat temu. Źródło: NASA, ESA, and M. Beasley (Instituto de Astrofísica de Canarias)

Kosmiczne zegary: co galaktyki reliktowe mówią o rozszerzaniu się Wszechświata

Zgodnie z przyjmowanymi obecnie modelami kosmologicznymi, nasz Wszechświat nieustannie się rozszerza, a tempo tego rozszerzania wciąż rośnie. Pomiar tej wartości stanowi jednak duże wyzwanie dla naukowców, dlatego poszukiwane są nowe metody, takie jak badania tzw. kompaktowych galaktyk reliktowych. W opublikowanej właśnie pracy, zespół badaczy z Zakładu Astrofizyki Narodowego Centrum Badań Jądrowych wskazał, że te niezwykłe obiekty mogą umożliwić dokładniejsze wyznaczenie szybkości, z jaką rozszerza się Wszechświat.

Warsztaty VIewing Space ThroUgh machine Learning and Astrostatistics (VISTULA)

Dlaczego uczenie maszynowe i metody statystyczne są kluczowe w astrofizyce i kosmologii? Warsztaty VISTULA w NCBJ

Uczenie maszynowe i nowoczesne metody statystyczne stają się kluczowymi narzędziami w astrofizyce i kosmologii – od przetwarzania danych z obserwacji i fotometrycznych przesunięć ku czerwieni po odkrycia w dziedzinie czasu, klasyfikację obrazów i wnioskowanie o parametrach. W dniach 21-25 września w Zakładzie Astrofizyki Narodowego Centrum Badań Jądrowych odbyły się warsztaty VIewing Space ThroUgh machine Learning and Astrostatistics (VISTULA). Stanowiły one uporządkowane wprowadzenie do podstaw statystyki i koncepcji uczenia maszynowego.

Mapa fluktuacji temperatur kosmicznego promieniowania tła, stworzona dzięki pomiarom misji Planck. Źródło:  ESA i kolaboracja Planck

Astrofizycy z NCBJ poszerzają wiedzę o zniekształceniach mikrofalowego promieniowania tła

Mikrofalowe promieniowanie tła (ang. CMB) zawiera kluczowe informacje o wczesnych etapach ewolucji Wszechświata. W najnowszej pracy astrofizycy z Narodowego Centrum Badań Jądrowych (NCBJ) zbadali, w jaki sposób promieniowanie mikrofalowe pochodzące z naszej Galaktyki oraz soczewkowanie grawitacyjne zniekształcają sygnał CMB. Przeanalizowali również, jakie metody mogą wykorzystać przyszłe eksperymenty badające mikrofalowe promieniowanie tła, aby uzyskać silniejsze ograniczenia na amplitudę pierwotnych fal grawitacyjnych.

Obraz 3C 223.1 uzyskany przez LOFAR nałożony na złożony obraz w kolorach RGB z DECaLS DR 10. 3C 223.1 jest potencjalnym obiektem typu dual-AGN XRG. Obraz stworzony przez Prajnadipta Ghosha, stylizowany przez sztuczną inteligencję.

Czy kosmiczne motyle ukrywają podwójne supermasywne czarne dziury?

Galaktyki radiowe w kształcie litery X (XRG) stanowią rzadką klasę galaktyk aktywnych, których pochodzenie nadal pozostaje niejasne. Naukowcy uważają, że mogą one być związane ze zderzeniami galaktyk, co czyni je potencjalnymi miejscami występowania par czarnych dziur, które w przyszłości będą wytwarzać fale grawitacyjne. Wyniki badań obejmujących prawie 200 galaktyk XRG, przeprowadzonych pod kierownictwem Prajnadipta Ghosha, doktoranta z Zakładu Astrofizyki w NCBJ, zostały właśnie opublikowane w czasopiśmie „Astrophysical Journal”.

Zdjęcie pola gwiazd w konstelacji Lupus, o rozdzielczości 1,7 gigapiksela, prezentuje bezprecedensowy widok Wszechświata, jaki zapewnia nam Obserwatorium im. Very C. Rubin. Źródło: NSF–DOE Vera C. Rubin Observatory/NOIRLab/SLAC/AURA

Obserwatorium im. Very C. Rubin rozpoczyna zdjęcia do filmu "Legacy Survey of Space and Time". W roli głównej nasz Wszechświat!

Rozpoczyna się nowa era astronomii i astrofizyki – Obserwatorium im. Very C. Rubin uruchamia projekt LSST, czyli najbardziej szczegółowy filmowy zapis Wszechświata. W inicjatywie tej bierze udział polskie konsorcjum złożone z ośmiu instytucji, któremu przewodzi Narodowe Centrum Badań Jądrowych.

Wygenerowana z wykorzystaniem sztucznej inteligencji wizja artystyczna RAD-BAARG, przedstawiająca możliwe oddziaływanie relatywistycznych dżetów emitowanych przez centralną galaktykę z otaczającym środowiskiem gromady. Jasny łuk po prawej stronie przedstawia proponowaną wielkoskalową dziobową falę uderzeniową, natomiast wydłużona struktura po lewej obrazuje rozległą plazmę radiową ukształtowaną przez ruch galaktyki i jej otoczenie.

Kosmiczny łuk i strzała: czy naddźwiękowa radiogalaktyka wyznacza gigantyczną falę uderzeniową?

Międzynarodowy zespół współkierowany przez dr. Pratika Dabhade z Narodowego Centrum Badań Jądrowych (NCBJ) odkrył niezwykłą radiogalaktykę o kształcie łuku i strzały, z gigantyczną strukturą łukową rozciągającą się na niemal 1,8 miliona lat świetlnych.